Góra Zamkowa tak popularnie nazywane jest wczesnośredniowieczne grodzisko w Sopocie przy ulicy Haffnera w odległosci około 400 metrów od morza. Grodzisko usytuowane jest na zalesionym wzniesieniu obramowanym potokami Grodowym i Kamiennym. W okresie od VII do X wieku istniał tu gród, stanowiący mocny punkt oporu na terenie Pomorza, o czym świadczą badania prowadzone przez Muzeum Archeologiczne w Gdańsku.

Pod Patronatem Prezydenta Miasta Sopotu Jacka Karnowskiego w dniach 27-29 sierpnia 2010 roku na sopockim grodzisku odbył się FESTYN HISTORYCZNY - "WEHIKUŁ CZASU", którego autorem jest Aleksandra Szymańska-Bukowska - kustosz Oddziału Grodzisko w  Sopocie. Poniżej wypowiedż autorki przed realizacją tego ciekawego przedsięwzięcia:

Muzeum Sopotu mieści się w zabytkowej willi wybudowanej w 1903 roku dla gdańskiego kupca i przedsiębiorcy Ernsta Augusta Claaszena. Willa ta usytuowana jest dosłownie kilkanaście metrów od plaży w niezwykle atrakcyjnym turystycznie pasie nadmorskim.

Muzeum zostało powołane przez Radę Miasta Sopotu w 2001 roku w ramach obchodów Stulecia Miasta Sopotu. Prace restauratorskie zrealizowano w latach 2001-2006.

Zespół Willowo-Parkowy eklektyczny powstał w końcu XIX wieku. Jest to pozostałość po dawnej rezydencji gdańskiego kupca Wilhelma Juncke. Projektował architekt Hofacker. Zespół Willowo-Parkowy położony jest na parceli przy ulicy Jakuba Goyki 1-3 z dwoma zabytkowymi budynkami i otaczającym je parkiem o powierzchni 2 ha. Pierwszy to pałacyk zbudowany w 1880 roku z trzypiętrową wieżą widokową zakończoną drewnianą galeryjką. Drugi budynek to dawna wozownia, z oficyną o drewnianym wystroju, wzniesiona w roku 1903.

"Stawowie" (Villa Hochwasser). Ten zabytkowy piętrowy pałacyk z wieżą został zaprojektowany w stylu renesansowych willi włoskich a położony jest przy głównej trasie (Al. Niepodległości) na granicy Sopotu z Gdańskiem. Otoczony pięknym zabytkowym parkiem z niezwykle ciekawymi okazami drzew parkowych, których wiek niejednokrotnie przekracza 150 lat.

Po wojnie w pałacu mieścił się Dom Dziecka, potem Szpital Grużliczy, w latach 2003-2008 należał do Urzędu Marszałkowskiego a od września należy do firmy Baltic Apartaments Sp. z o.o. ze Świecia.

"Latarnia Morska" w Sopocie położona jest przed wejściem do sopockiego mola. Obiekt ten mający obecnie zasięg światła 7 Mm formalnie nie jest już zaliczany do latarni morskich. Wcześniej zasięg świetlny latarni był ponad 17 Mm, co miało miejsce po roku 1975. "Latarnia Morska" to wcześniejszy komin wybudowanego w 1903 roku zakładu balneologicznego, który istniał do II Wojny Światowej. Po wojnie w obiekcie zakładu balneologicznego urządzono łażnię aż do roku 1956, kiedy to budynek przekazano Szpitalowi Reumatologicznemu. W 1975 roku zmodernizowano szpitalną kotłownię i uciążliwie dymiący komin stał się zbędny. Komin przebudowano i umieszczono na nim żródło światła. 

Zakład Balneologiczny powstał roku 1903. Obiekt został zaprojektowany przez Paula Puchmullera i Heinricha Dunkela. Obiekt ozdobiony jest rzeżbami i witrażami a nad głównym portalem umieszczone są: rzeżba syreny i trytona oraz herb miasta. W roku 1982 Zakład Balneologiczny został wpisany do rejestru zabytków.

Przed wejściem do obiektu znajduje się fontanna, do której lecznicz woda (solanka) pompowana jest ze zdroju Św. Wojciecha