Kalwaria Wejherowska zwana też Kaszubską Jerozolimą lub Świętymi Górami to perła architektury sakralnej Polski Północnej. Stanowi ją 26 barokowych manierystycznych kaplic z XVII w. rozlokowanych na morenowych wzgórzach. Mówi się, że odległości pomiędzy poszczególnymi kaplicami są równe odległościom poszczególnych etapów męczeńskiej drogi Chrystusa w Jerozolimie.

Inicjatorem utworzenia Kalwarii był wojewoda malborski Jakub Wejher będąc jednocześnie głównym fundatorem.

Wejherowski Kościół Klasztorny Franciszkanów pod wezwaniem św. Anny jest częścią Sanktuarium Pasyjno – Maryjnego. Mieści się w nim Cudowny Obraz Matki Bożej Wejherowskiej czczonej jako Uzdrowienie Chorych na duszy i ciele. W 1999 r. Papież Jan Paweł II dokonał Koronacji tego Obrazu. Kościół ufundowany w XVII wieku przez Jakuba Wejhera, założyciela miasta.

Pierwszy budynek Kościoła wzniesiono prawdopodobnie przed rokiem 1421, jak podaje witryna Parafii Swarzewo - www.parafiaswarzewo.pl.

Obecny budynek kościoła wzniesiono w stylu neogotyckim w latach 1877-1880. W 50-tą rocznicę ukończenia budowy, dnia 14.09.1930 roku nowy kościół został uroczyście konsekrowany przez biskupa Konstantyna Dominika.

Nie wiadomym jest, czy tytuł kościoła - Narodzenia NMP  jest tytułem pierwotnym. Więcej informacji znajdziemy na w/w witrynie internetowej, na której również opowiedziano ciekawe historie Królowej Polskiego Morza w legendzie.

Kościół w Kosakowie tytuł parafii Świętego Antoniego Padewskiego ma od dnia 15 sierpnia 1999 roku. Obecny kościółek zbudowano w latach 1945 - 1946 wykorzystując barak z poniemieckiego lotniska. W 1961 roku barak wewnątrz został obmurowany gazobetonem. Znajdujące się wewnątrz kościółka trzy ołtarze są fragmentami pięciu ołtarzy wykonanymi przed wojną przez profesora Cichosza z Pelplina. W czasie II Wojny Światowej ołtarze te były ukryte przez parafian. Godnym uwagi jest krzyż z ukrzyżowanym Chrystusem w ołtarzu głównym. Na krzyżu w Kosakowie każda ze stóp Chrystusa przybita jest osobno według tradycji brygidiańskiej. Święta Brygida miała wizję - widziała Chrystusa na krzyżu ze stopami przybitymi oddzielnie.

Kościół p.w. Św. Apostołów Piotra i Pawła jest najstarszym i najszacowniejszym obiektem zabytkowym w Pucku.

Świątynię wybudowali w 1809 roku ewangelicy w stylu neogotyckim. Budowla strzelista z czerwonej cegły, z czterema narożnymi wieżami i wieżą zegarową, najwyższą, umieszczoną centralnie.

Od roku 1945 świątynia jest kościołem katolickim, filialnym parafii Św. Leona Wielkiego w Wejherowie.

Kościół Świętej Trójcy był pierwszym kościołem ufundowanym przez Jakuba Wejhera. Pobudowano go w latach 1643-1644 jako spełnienie ślubów złożnych Bogu przez Jakuba Wejhera.

Obecny kościół w stylu barokowym powstał w latach 1754-1755 na miejscu poprzedniego. Fudatorem nowego kościoła był hrabia Jerzy piotr Przebendowski, ówczesny właściciel Wejherowa. Była to świątynia jednonawowa. W roku 1927 powiększono ją dobuduwując transept i nowe prezbiterium. Mimo przebudowy świątynia zachowała swój barokowy charakter.

Kościół obecny (trzeci w historii budynek) zbudowano w stylu neogotyckim ze sklepieniem beczkowym drewnianym.

Wcześniej istniał tu kościół drewniany Św. Apostołów Piotra i Pawła, który został spalony w czasie "potopu". Drugi zaś kościół, ryglowy z XVII wieku, został rozebrany na początku XX wieku.

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Rumi (Rumska fara) wybudowany został w latach 1918-1921 w stylu neorenesansowym. W środku kościoła możemy podziwiać barokowe elementy wyposażenia przeniesione ze starego kościoła Świętego Michała, zniszczonego w roku 1945.