Tutaj w póżnogotyckim kościele Zwiastowani NMP możemy podziwiać piękny XVIII wieczny obraz Zwiastowania zdobiący ołtarz główny - tajemniczy usmiech Maryji niektórzy porównują do uśm,iechu Mony Lisy.

Wystrój wnętrz wypełniają m.in.: stalle z 1719 r. namalowane na nich obrazy przedstawiają historię życia św. Scholastyki i św. Benedykta, ołtarz o bogatej dekoracji snycerskiej (XVII/XVIII), XIV-wieczna gotycka figura Madonny z Dzieciątkiem, balustrada chóru zdobiona rzeżbami przedstawiającymi 12 apostołów, barokowy konfesjonał.

Kościół pw. Św. Jakuba ceglany został zbudowany w połowie XV wieku. Świątynia vskłada sie z trzech naw, niższego prezbiterium i wieży. Barokowy ołtarz z XVIII wieku przedstawia scenę Ukrzyżowania.

W pobliżu kościoła odbywa się słynny Jarmark Św. Jakuba.

Najważniejszym wydarzeniem tegorocznych Lęborskich Dni Jakubowych stało się ustanowienie Diecezjalnego Sanktuarium Św. Jakuba Apostoła (www.lebork.franciszkanie.pl).

Kościół Najświętszej Marii Panny Królowej Polski zbudowano w roku 1870 w stylu neogotyckim z czerwonej cegły z pięciobocznym prezbiterium. Jest to dawny kościół ewangelicki.

Zamek w Lęborku został wybudowany przez Krzyżaków około roku 1343 równocześnie z założeniem miasta. Zamek powstał na planie prostokata o wymiarach 60 x 50 metrów. W następnych stuleciach budowla traciła stopniowo swój obronny charakter. W wieku XIX systematycznie rozbierano mury obronne. Na cele gospodarcze i mieszkalne przebudowano baszty. Natomiast główny dom zamkowy w latach 1934-35 zaadoptowano na potrzeby sądu zmieniając przy tym jego wystrój elewacji. W ścianie południowej zachowały się zarysy ostrołukowych okien i blend. Charakterystycznymi elementami są także gotyckie schodkowe szczyty i wbudowana w 1575 roku w północną część zamku kwadratowa klatka schodowa w kształcie wieży (www.lebork.pl).

Młyn i tzw. Dom Młynarza z XIV i XV wieku w Lęborku znajdują się w obrębie dawnego przedzamcza. Obecnie jest to siedziba zielonoświątkowców.

Baszta Bluszczowa zbudowana została około 1363 roku, nazwa wywodzi się stąd, iż porastał ją gęsty bluszcz do połowy XIX wieku.